تلخ است که لبریز حقایق شده است زرد است که با درد موافق شده است
شاعر نشدی وگرنه میفهمیدی پـــایـیـزبهاریست که عاشق شده است!
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۱ ساعت 21:6 توسط
|
...................................... يا بفرما به سرايم يا به فرما به سر آيم ......... غرضم وصل تو باشد چه بيايي چه بيايم .....................................
×××
××× این سطر یا سطرهای بعد/ نقطهای میآید که پایان تمام حرفهاست ××× نبسته ام به کس دل ، نبسته کس به من دل چو تخته پاره بر موج ، رها رها رها من ز من هر آنکه او دور چو دل به سینه نزذیک به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من نه چشم دل به سویی ، نه باده در سبوحی که تر کنم گلویی ، به یاد آشنا من ستاره ها نهفتم در آسمان ابری دلم گرفته ای دوست ، هوای گریه با من، هوای گریه با من...
